Malatya’m

Bazı şehirler kimileri için haritalarda bir noktadır.

Bazı şehirlerse insanın yüreğinde bir memleketten çok daha fazlası…

Malatya, onlardan biridir.

Fırat’ın bereketiyle yoğrulmuş toprağında binlerce yılın ayak izlerini taşıyan; Arslantepe’de medeniyetin ilk büyük adımlarına tanıklık eden, Melid’den Malatya’ya nice devletleri, hükümdarları, orduları ve çağları uğurlayan kadim bir şehir… Taşında tarih, ovasında bereket, türküsünde hasret, insanında vefa taşıyan bir Anadolu yurdu.

Bu topraklardan Hititler geçti, Romalılar ve Bizanslılar geçti; Selçuklu’nun mührü, Osmanlı’nın ruhu kaldı. Kervanlar yollarına buradan devam etti, minarelerden yükselen ezanlar asırlara karıştı, çarşılarda alın teri berekete dönüştü. Cumhuriyet’le birlikte yeni bir geleceğin kapıları açıldı. Fakat çağlar değişse de Malatya’nın özü değişmedi: Çalıştı, üretti, yetiştirdi ve vatanına değer kattı.

Battalgazi’nin tarih kokan sokaklarından Yeşilyurt’un bağlarına; Darende’nin maneviyatından Arguvan’ın türkülerine; Arapgir’in taş evlerinden Pütürge’nin dağlarına kadar her köşesi başka bir hikâye söyler bu şehrin. Bahar geldiğinde beyaz çiçeklere bürünen kayısı ağaçlarıysa yalnızca bir meyvenin değil; sabrın, emeğin, alın terinin ve nesilden nesile aktarılan bereketin hikâyesidir.

Ama bir şehri büyük yapan yalnızca geçmişi değildir.

Onu büyük yapan, düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmesidir.

6 Şubat 2023 sabahı Malatya’nın yalnız binaları değil, hatıraları da enkaz altında kaldı. Nice yuva sustu, nice sokak değişti, nice insan ömrünün bir parçasını yitirdi. Fakat yıkılan duvarların arasından başka bir şey yükseldi: dayanışma. Bir tas çorbayı paylaşan eller, enkaz başında edilen dualar, konteynerlerde yeniden kurulan hayatlar, okuluna dönen çocuklar, dükkânını yeniden açan esnaf, bahçesine yeniden giren çiftçi… Ve bütün acıya rağmen bahar geldiğinde bir kez daha çiçek açan kayısı ağaçları…

Bazen bir şehrin binaları yıkılabilir; ama ruhu enkaz altında kalmaz.

Malatya’m, işte o ruhun kitabıdır.

Nusret Başyiğit bu eserde yalnızca doğduğu şehrin tarihini kayda geçirmiyor; Malatya’nın hafızasını, insanını, kültürünü, doğasını, ilmini, sanatını, acılarını, sevinçlerini ve yarınlara duyduğu umudu aynı gönül ikliminde buluşturuyor. Bilginin şiirle, tarihin hatırayla, geçmişin gelecekle buluştuğu bu sayfalarda Malatya bazen bir medeniyet merkezi, bazen kayısı kokan bir bahçe, bazen söylenen bir türkü, bazen edilen bir dua, bazen de insanın ne kadar uzağa giderse gitsin içinde taşıdığı memleket oluyor.

Çünkü bu kitap bir şehri dışarıdan seyreden bir kalemin değil, o şehrin toprağında büyümüş bir yüreğin eseridir. Yazarın ifadesiyle bu çalışma, doğup büyüdüğü, ekmeğini yediği, suyunu içtiği, acısını ve sevincini paylaştığı Malatya’ya sunulmuş bir teşekkürdür.