İzi Kalan Olaylar

Sohbet sırasında odasında oturduğumuz Şube Müdürü: “Hocam hiç sormayın. Bugün çok moralim bozuldu!” diyerek söze girdi. “Bugün odama partinin ilçe başkanı geldi. Bir konu hakkında bazı şeyler yapılmasını istedi. Ben de kendisine mevzuat hakkında açıklamalarda bulundum ve yasal çerçeve içinde ne yapılması gerekiyorsa yapacağımızı söyledim. Ama adam beni hiç dinlemedi bile. Sonra da döndü, bana dedi ki: ‘Beyefendi, bizim yasal çerçevede yapılacak olan işlerimiz zaten yapılıyordu. Biz sizi buraya yasal olmayan işlerimiz yapılsın diye getirdik, sen bilirsin’ dedi ve gitti. Çok üzüldüm.”
Öğretmenin, her öğrenci için ayrı düzenlenmiş velilere yazılan mektuplarını gördüm. Bu mektuplar, birbirine ekli olarak sekiz adet kalp şeklinde hazırlanmış ve her ay kalplerden birisi yazılarak veliye gönderilip tekrar getirtiliyordu. Mektupların hemen hepsini okudum. Tamamı birbirine benziyordu. “Sayın Veli, çocuğunuz matematik dersinde sınıfta beşinci sırada, durumu iyiye gidiyor.” Aynı öğrenc için bir sonraki ayda yine yazmış: “Sayın Veli, çocuğunuz matematik dersinde sınıfta sekizinci sırada, durumu iyiye gidiyor.” Aynı öğrenci için bu iki kanaati karşılaştırdığımda, öğrencinin durumunun iyiye gitmediğini sıralamadaki yerinin bir önceki aya göre geriye doğru değiştiğini ama öğretmenin yine ‘iyiye gidiyor’ dediğini gördüm…
Epeyce gerilere kadar götürebileceğimiz siyasi iktidarların plansız programsız uygulamaları sonucu kimi fakülte mezunları ihtiyaç fazlası duruma geldi. Bu sırada öğretmen açığı da yüz binleri geçmişti. Taa Köy Enstitülerinin kapatılması olayı ile ülkemizde öğretmen yetiştirme politikaları bozulmaya başlatılmış, giderek “eğitim politikası” diye bir şey kalmamıştı…
Ben ve arkadaşlarım öğretmenin bu hareketlerinden çok korktuk. Ben korktuğum için çok terledim. Korkudan üşüdüm bile…